Boeken introductie verhaal

Terug

Dit is het hele, complete verhaal.

In 2004 heb ik mezelf doormiddel van een Dummie-boek html geleerd,
dat is de taal waarin website worden geschreven. Tegenwoordig zijn er heel veel website die met
wordpress worden gemaakt. Maar ik houd niet van voorgedrukte website's, zoals ik dat noem.
Het ontneemt me een stuk vrijheid in wat ik erin wil leggen.
Het zal wel de zelfde drijfveer zijn als mijn opa had. Alles zelf willen uitdocteren.
Met dat Dummie-boek ben ik toen een website begonnen als eerbetoon
aan mijn grootvader, Pottenbakker Chris Lanooy.
Nu is die site uitgebreid naar het "3 Luik Lanooy",
waarin mijn moeder en ikzelf ook een plaats hebben gekregen.
Voor wie dit wil bekijken. Klik hier

Klik op mijn schilderij dan kunt u mijn tekeningen en schilderijen bekijken.
Waar ook de cover van mijn boek te vinden is.
En nu dus deze "Boeken" website.
Toen ik in februari 2010 op een rare manier ten val kwam en daardoor behoorlijk beperkt werd.
Had me dat heel makkelijk depressief kunnen maken, maar ik ben de strijd aangegaan tegen,
stress, depressiviteit, verlies en verveling. Door mezelf voor te houden,
"dat die val mijn levenslust er niet onder zal krijgen en ik zal blijven lachen".
Dat is nog steeds gelukt!
En ondanks de dingen die ik niet meer kan en de buitenlandse vrienden,
waar ik nooit meer heen kan,
ben ik toch een gelukkig mens. De mensen die mij nu kennen, zullen dat beamen.
Daarnaast ben ik altijd bezig met o.a.: ontwerpen maken voor borduren en quilten.
Tekenen en schilderen.
Deze website, waardoor ik nu ook mijn boek(en) kan promoten Want sinds juli 2020 mag ik boekenschrijven aan mijn lijstje van creatieve uitingen toevoegen.

Nee, niet over mijn opa, Chris Lanooy. Dat heb ik in deze website al gedaan.

De teksten voor deze website waren niet zo moeilijk.
Dat waren allemaal dingen die ik al zo vaak had horen vertellen.
Maar een boek? Iets wat zomaar uit je brein op komt borrelen
en dan ook nog een samenhangend verhaal wordt?

Hoe is dat zo gekomen?

Ik maakte deel uit van een schrijversgroepje.
In eerste instantie deed ik mee, omdat er toen nog niet z'n grote animo voor was
en ik het sneu vond voor degene die hiermee was begonnen.
Maar langzaamaan kwamen er meer bij. Gezellig schrijven heet het groepje.

De zomervakantie kwam eraan en degene die ons in het schrijven voorging,
kwam met het idee om een estafette verhaal met ons te schrijven per e-mail. Er deden er 6 mee.
Zij begon met een paar regels en de eerst volgende haakte daarop in en zo verder.
Ik was de derde op rij. Toen het bij mij binnenkwam keek ik ernaar en dacht: "Kan ik dat wel?"
Maar ja, als je het niet probeert, zul je het nooit weten! Dus ik begon
en stuurde mijn vol geschreven pagina door naar de volgende op de lijst.
Ondertussen had ik wel begrepen dat ik dit toch wel erg leuk vond.
Toen ben ik ernaast voor mezelf een ander verhaal begonnen om te zien hoe ver ik zou komen.
Het stopte niet meer. Het leek net of het verhaal in mijn hoofd al geschreven was
Het is een verhaal geworden van een dikke 300 blz.
Zo, ik had aan mezelf bewezen dat ik het kon.
Maar ja om dit nou zo weer in de prullenbak te kieperen, dat ging me toch iets te ver.
Mijn man had het gelezen en vond het een mooi verhaal.
"Je moet het eens naar een uitgever sturen en kijken wat zij ervan vinden," was zijn idee.
Ik op internet op zoek naar zoiets. Ik zag er verschillende,
maar vertrouwde bij nader inzien niet iedereen. Als jij eerst jou verhaal moet opsturen,
een contract tekenen en zij gaan het dan pas corrigeren en redigeren,
dan is het niet meer jouw verhaal. Dus die werd het niet.
Toen stuitte ik op Boekscout. Ook in eigen beheer uit te geven. Ja allemaal leuk en aardig,
maar ik wist niet eens hoe je een boek schrijft volgens de regels.
Tenslotte had ik nog nooit een boek geschreven.
Hoezo interpuncties, aanhalingstekens en nog meer andere tekens?
Eerst het script maar eens opsturen en kijken hoe zij erover zouden oordelen.
of het wel iets is om uit te geven, lezers waardig.
Ik kan het wel een leuk verhaal vinden, maar daarom hoeft een ander het nog niet te waarderen.

De beoordeling was boven verwachting. Maar… ze hadden er wel een probleem mee.
Het was te lang… kon ik er niet een dubbel roman van maken? Zo dat waren verrassingen!
Ik was er zelf echt niet zo zeker van. Maar toen is wel het wiel gaan draaien.
Nu, komt dan het eerste deel: "Onbaatzuchtige Liefde" op 22 januari 2021 uit.
Het tweede deel krijgt de titel: "Hoe een balletje rollen kan" en wordt nog verder uitgewerkt.
In eerste instantie vonden ze mijn titel Onbaatzuchtige Liefde niet zo geslaagd.
Ze vonden hem niet sterk genoeg.

Het is niet zomaar een liefdesroman, maar één met een hedendaags probleem.
Waarin het nou juist gaat over die onbaatzuchtig liefde aan de hoofdpersoon gegeven,
die als een gewonde vogel in hun midden is beland.
Onbaatzuchtige Liefde, is gegeven liefde zonder er ooit iets voor terug te verwachten!
Het boek handelt over moeilijke dingen in het leven zoals: mishandeling en huiselijk geweld,
wat er is in vele verschillende vormen.
Wat het doet met een mensenkind en hoe het doorwerkt in het verdere leven.
Mijn bedoeling is om mensen ervan te doordringen hoe ingrijpend het kan zijn voor een betrokkene.
Deze pijn speelt zich af, achter vele voordeuren, waar niemand weet van heeft.
En ook niets durft te ondernemen als er wel een vermoeden is.
En dat het dus nodig is om deze mensen te helpen door er aandacht aan te besteden.

Nu gaat boek één : "Onbaatzuchtige Liefde" dus werkelijk de wereld in.
En dat is super spannend!
De omslag van het boek is ook van mijn hand. Dus het is echt helemaal een product van mezelf.
Ik ben helemaal niet zo van kijk mij eens, maar ik ben er stiekem toch wel trots op.

Ondertussen heb ik ook 2 keer meegeschreven aan het doorgeef-boek van Karin Bloemen
"Het lange wachten" op Radio Noord Holland bij June tot twaalf.
De 1e keer heb ik me voor de grap opgegeven nadat ik de uitnodiging hoorde voor dat boek.
De tweede keer belden zij mij of ik nog eens mee wilde schrijven. Dat was spannend,
maar ook leuk en voelde als een stukje erkenning voor je kunnen.

Op 28 januari viel het eerste echte boek in mijn brievenbus. De proefdruk!
Dat doet iets met je. Ook al sta je nuchter in het leven. Het raakt je toch als je
met het eerste exemplaar in je handen staat. En bovendien je eigen tekening eromheen zit.
Het is een heel speciaal gevoel.
Je houdt het in haden en ergens kan je het niet geloven. En dan doe je het open
en leest je jouw eigen woorden. Ik heb er geen woorden voor...

En dan begint de promotierijd. Druk met Lijsten voor kranten samenstellen een blog beginnen.
Een facebookpagina starten enz.
Waar ik het doorzettingsvermogen vandaan heb gehaald is me een groot raadsel,
want het heeft echt bloed, zweet en tranen gekost om zover te komen.
Voorral wat me verder nog te wachten staat.
Het is ten slotte mijn eerste boek en ik heb geen idee wat er allemaal nog komt.

Nu is dan toch op 22 januari mijn eerste boek: "Onbaatzuchtige liefde" de wereld in gegaan.
En toen brak Corona alle mogelijkheden af. Lockdown met nog een verlenging er achteraan.
Nu ben ik aangewezen op de mij overgebleven mogeljkeheid om u dit heugelijke feit mede te delen.

Facebook: Hedda van Engelenburg-Lanooij

Auteursblog: heddalanooij.auteursblog.nl

[Bestellen]

En als je me wilt laten weten wat jij ervan vond.
Stuur een Mailtje

Liefs en groetjes, Hedda Lanooij

Terug

© Hedda Lanooij