Boek 2: "Hoe een balletje rollen kan", gaat in productie.


... 3 ...
De correcties zijn gedaan en de gecorrigeerde versie is al even verstuurd.
Dat is heel spannend, want zijn nu alle fouten eruit en geven ze groen licht
of komt het nog een keer terug? Maar nee, tot mijn stommeverbazing kreeg
ik gistermiddag het mailtje met de bevestiging dat het is goedgekeurd
en dat het nu echt van start kan gaan...

Nu moeten alle bij elkaar gesprokkelde emailadressen in de daarvoor bestemde plaats
worden ingevoerd, zodat jullie je promotiemailtje als eerste in je mailbox krijgen zodra het boek uitkomt.
De al voorbereide teksten worden ingevoerd, zodat Boekscout alle voorbereidingen kan verwerken.
De cover (= buitenkant van boek) begint vorm te krijgen en moet nog afgemaakt worden.
De eerste bedoeling was om de beide boeken het zelfde uiterlijk te geven, omdat ze bij elkaar horen.
Maar daar had ik geen vrede mee en wilde een waardige afsluiting van het verhaal,
ook voor de cover.
En nu heeft het zijn eigen uiterlijk gekregen. Het was echt een uitdaging en heeft me wel wat gekost,
maar het is gelukt. Het hoeft ook niet eenvoudig te zijn, om te bereiken wat je wilt, toch?
En zo gaat nu ook echt het vervolg van "Onbaatzuchtige liefde" in productie.
2 boeken ontstaan uit een estafette verhaal. Wie had dat ooit gedacht? Ik zeker niet...

Wordt vervolgd...

... 2 ...
Ik mag hier de beoordeling van Boekscout vermelden.

"Hoe een balletje rollen kan"
Wat heerlijk dat je dit tweede deel direct oppakt waar je met het eerste eindigde.
Je neemt jouw lezer mee in het begin van Patricia en Hans’ getrouwde leven. Nu zij zelf gelukkig zijn,
is het tijd om ervoor te zorgen dat vriend Nick ook eindelijk gelukkig wordt in de liefde.
Ondertussen weet jij alle relaties in de gezellige vriendengroep uitgebreid te beschrijven,
het is duidelijk dat het een hechte groep is die zich door het verhaal heen ontwikkelt.
Je neemt jouw lezer niet alleen mee in het veranderende en gelukkige leven van Hans en Patricia,
maar maakt ook ruimte om te vertellen hoe hun vrienden ontwikkelen en gelukkig worden.
"Uitgeverij Boekscout"

Nu gaat het eigenlijk pas van start.
Het verhaal is geschreven en beoordeeld. Nu moet het nog een boek worden.
Daar zal Boekscout zich over ontfermen.

De binnenkant, het verhaal, is klaar. Nu wordt het gecorrigeerd door iemand die goed is in taal.
Zij gaat op zoek naar taal en schrijffouten. Ondertussen heb ik mooi de tijd om de buitenkant te maken.
En dat is best een uitdaging. Het verhaal eindigd aan het eind van dit boek.
Dan gaat dus de zon onder over dit verhaal.
En natuurlijk maak ik het mezelf weer eens zo moeilijk mogelijk,
want ik heb nog nooit een zonsondergang geschilderd. Dat is een rare eigenschap van mij.
Ik blijf mezelf uitdagen met moeilijke dingen. Ik kan wel wat kleurtjes op het paneel gooien,
maar dat is niet wat ik op het oog heb.
De tekeningen voor de buitenkant van de boeken vertellen zelf óók een verhaal.
Als je het vorige boek: "Onbaatzuchtige liefde" hebt aangeschaft, kijk dan maar eens naar de achterkant.
Daar is het donker en slecht weer. Patricia bevindt zich in dat slechte weer als ze wegvlucht.
Ze komt via de regenboog van hoop, in een betere situatie terecht, waar voor haar de zon gaat schijnen.
Ook het meisje met de hond komt in dat boek terug.

Maar nu dus de zonsondergang.
Schilderen naar foto of plaatjes doe ik niet. Ik schilder naar gevoel.
Dat is lastig, want het plaatje zit in mijn hoofd en dat moet er uitkomen op het paneel.
We gaan zien of het lukt...

Wordt vervolgd... in 3


... 1 ...
Wat kan wachten lang duren. Foei... Ik heb over het algemeen toch best veel geduld,
dit was echt heftig.
Maar... vanmiddag werd ik uit mijn lijden verlost, door het langverwachte telefoontje.
'We willen het graag uitgeven! werd er gezegd. Dat is toch wel de kroon op je werk.

Met weer een wonderschone beoordeling. Ik werd er verlegen van.

Nu start voor mij de moeilijkste handeling. Het promoten van het boek, dat is niet mijn sterkste kant.
Maar ik ga mijn best doen. De voorbereidingen zijn voor een deel al gedaan.

Wordt vervolgd... in 2


Terug

© Hedda Lanooij